Kategorie
Krzewy

Winorośl

Winorośl można sadzić wiosną. Sadząc krzewy, kopiemy dołek o szerokości 50-60 cm i głębokości przewyższającej nieco długość sadzonki (60 cm). Na spód dajemy żyzną ziemię – górną warstwę zdjętą w trakcie kopania dołka. Na glebach ubogich ziemię w dołkach zaprawiamy kompostem i nawozami mineralnymi. Przed wysadzeniem obcinamy uszkodzone i połamane korzenie i w miarę potrzeby skracamy system korzeniowy do 15-20 cm, aby korzenie się nie zawijały, gdy wsadzamy sadzonkę do przygotowanego dołka. Dobrze jest tak przygotowane sadzonki zanurzyć na noc w wodzie. W trakcie sadzenia na dnie dołka usypuje się kopczyk, na którym rozmieszcza się korzenie sadzonki. Następnie dołek stopniowo zasypujemy, zaczynając na spód sypać żyzną ziemię, przynajmniej do 1/3 głębokości dołka. Po napełnieniu dołka ziemię lekko udeptujemy i posadzoną roślinkę obficie podlewamy wodą – jedno wiadro na dołek. Po wsiąknięciu wody dołek zasypujemy ziemią, a nad sadzonką usypujemy kopczyk wysokości 5-8 cm, który po 15-20 dniach od wysadzenia ostrożnie rozgarniamy, ponieważ zwykle w tym czasie oczka zaczynają się rozwijać, a nabrzmiałe pączki są bardzo delikatne i kruche.

W pierwszym roku po posadzeniu staramy się otrzymać jak najwięcej silnych pędów. Podczas lata trzeba winorośl opryskiwać cieczą grzybobójczą, chroniąc ją przed mączniakiem rzekomym winorośli. W drugim roku po odkryciu krzewów najsilniejszy pęd przycinamy, zostawiając 3-4 oczka. W następnych latach przystępujemy do cięcia winorośli. W zależności od tego, gdzie ona rośnie i przyjętego sposobu prowadzenia krzewu winorośli, tnie się pędy. Zasada cięcia jest prosta. Co roku wycina się pędy starsze, najczęściej dwuletnie, a zostawia pędy młode – jednoroczne. Dla winorośli prowadzonej przy rusztowaniu lub ścianie poleca się formę zwaną sznurem pionowym (rys.),

Rys. Winorośl prowadzona w formie sznura pionowego.

natomiast krzewom rosnącym na terenie otwartym nadaje się formę jednoramienną, zwaną formą Guyota (rys.).

Rys. Trzyletni krzew winorośli prowadzony w formie jednoramiennej: 1 – przed cięciem, 2 – po cięciu.

Do formowania sznura przystępuje się wiosną w drugim lub, jeśli krzew jest słaby, w trzecim roku po posadzeniu winorośli. W tym celu przycinamy najsilniejszy pęd do 3 oczek, a pozostałe usuwamy. Z wybijających pędów górny przywiązujemy w pozycji pionowej, a pozostałe dwa skośnie pod kątem 45°. Wiosną następnego roku pędy boczne przycinamy, zostawiając 2 dobrze wykształcone oczka, a w przewodniku 3. Z pozostawionych na pędach bocznych dwóch oczek wybijają dwa pędy letnie, z których górny nazywany jest owocującym, a dolny – zastępczym. Pęd owocujący zostanie po zaowocowaniu usunięty całkowicie wraz z częścią sęczka, a pęd zastępczy dopiero w następnym roku znowu przycięty do dwóch oczek. Z trzech oczek pozostawionych na przewodniku wyrastają trzy pędy. Najwyższy z nich przywiązuje się w pozycji pionowej, tworząc z niego przedłużenie przewodnika, a dwa boczne rozpina się ukośnie na ścianie w taki sam sposób, jak pierwsze dwa pędy w poprzednim roku. Na przyszły rok pędy te przytnie się krótko, zamieniając je na czopki. Cięcie letnie polega na skracaniu (uszczknięciu nożem lub paznokciami) pędów tegorocznych nad 3 lub 4 liściem powyżej drugiego lub trzeciego grona, po przekwitnieniu krzewu. Również odrywa się wybijające na pędzie tegorocznym, w kątach jego liści, wszystkie pędy, tzw. przedwczesne lub pasierby. W ten sposób prowadzi się sznur pionowy przez kilka lat. Kiedy osiągnie on wysokość 1,5-2,5 m usuwa się przewodnik. Uprawiając mieszańce amerykańskie, stosuje się tzw. cięcie długie, które polega na tym, że jeden z dwóch pędów znajdujących się na czubku przycina się wiosną, zostawiając 6-9 oczek, a w drugim 2 oczka. W następnym roku na wiosnę usuwa się łozę z 6-9 pędami, które owocowały, a z pozostałych 2 pędów zastępczych jeden przycinamy na wysokość 6-9 oczek, drugi na 2.

Chcąc prowadzić winorośl jako krzew jednoramienny, sadzi się ją co 1,5-2 m w rzędzie i w takiej samej odległości między rzędami, jeżeli uprawiamy więcej krzewów. W celu zapewnienia im równomiernego oświetlenia należy rzędom nadać kierunek północ-południe. Dla rzędów tych budujemy specjalne rusztowanie z palików i drutu (drut w odstępach co 30 cm od ziemi). Po posadzeniu krzaki winorośli przycinamy do 2-3 oczek. Wyrosłe pędy przywiązuje się do palików lub rusztowania, a na zimę układa na ziemi i przykrywa warstwą ziemi. Wiosną drugiego roku krzewy okrywa się i przycina, zostawiając 2-3 dobrze wykształcone oczka. Ciąć należy w odległości 3 cm od najwyższego oczka. W maju z wyrastających nowych pędów wybiera się 3 najsilniejsze, a pozostałe usuwa, kiedy mają 10-15 cm długości. W ciągu lata rosnące pędy przywiązuje się do rusztowania. Wiosną trzeciego roku przycina się krzew w sposób przedstawiony na rys. 109, to znaczy jeden pęd wycina się całkowicie jako zbędny, drugi tnie się na wysokości 7-9 oczek, z których w ciągu lata wybiją pędy owocujące, trzeci dolny pęd zostaje przycięty do 2-3 oczek, z których wyrosną pędy zastępcze. Pęd drugi przywiązujemy poziomo do rusztowania. Wiosną czwartego roku wycina się u nasady „ramię”, z którego zbieraliśmy owoce, natomiast dolny pęd, zastępczy, przycina się, zostawiając 2-, 3-oczkowy czopek, a górny przeznacza się na owocujący i po przycięciu do 10-12 oczek nagina poziomo i przywiązuje do rusztowania. W ten sam sposób postępujemy w latach następnych.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *