Kategorie
Drzewa

Rozłamania drzew w rozwidleniach

Rozłamania drzew w rozwidleniach

Przyczyny i skutki rozłamań. Uszkodzenia tego typu powodują najpoważniejsze zniszczenia wśród drzew. Rozłamanie jest w większości wypadków następstwem osłabienia mechanicznego miejsca rozwidlenia. W miejscach takich dochodzi do wzajemnego naciskania sąsiadujących z sobą dwóch lub więcej gałęzi lub konarów. Naciski te wywoływane są przyrostem na grubość i występują tym wcześniej, im mniejszy jest kąt rozwidlenia (rysunek).

Rysunek. Kolejne etapy powstawania uszkodzenia w wąskim rozwidleniu konarów.

Jeżeli kąt rozwidlenia jest duży, nie dochodzi do wzajemnego naciskania konarów. Utrzymanie takiego stanu jest podstawowym celem tworzenia konstrukcji korony. Naciski zbyt blisko sąsiadujących konarów mogą być tak duże, że powodują naprężenie, a następnie pęknięcia i rozszczepienia pnia. Pęknięcie takie następuje najczęściej w czasie silnych wiatrów, kiedy jeden z konarów jest odchylany. Gdy siła wiatru jest duża, w miejscu rozłamania może nastąpić całkowite wyłamanie. Drewno w utrzymujących się pęknięciach rozwidleń bardzo łatwo ulega infekcji ze względu na zbierającą się w tych miejscach wodę z opadów. W szczeliny takie dostają się też różne zanieczyszczenia, które sprzyjają utrzymywaniu dużej wilgotności i postępowaniu infekcji. Tworząca się na brzegach płaszczyzny pęknięcia tkanka gojąca jest zgniatana i rozcierana na skutek ruchów rozszczepionych konarów. Towarzyszą temu wycieki soków (produktów asymilacji), stanowiących doskonałą pożywkę dla różnych bakterii i grzybów. W takich warunkach rozkład drewna jest bardzo szybki i postępuje w dół we wnętrzu pnia oraz przenosi się coraz dalej na konary.

Bardzo często infekcja drewna w rozwidleniu występuje przed pęknięciem osłabiając miejsce złączenia konarów; pęknięcie staje się wówczas uszkodzeniem wtórnym. Dzieje się tak dlatego, że wiele wąskich rozwidleń tworzy szczeliny o formie kieszeni, mis itp., w których zatrzymująca się woda i gromadzące się materiały organiczne sprzyjają rozkładowi kory, a następnie drewna. Uszkodzenia takie, polegające na postępującym rozkładzie drewna pnia, spotyka się bardzo często u lip i klonów jako rezultat wadliwego kształtowania rozwidleń korony. W pewnych wypadkach do powstających zagłębień w miejscach rozwidleń konarów można zakładać sączki z rurek plastykowych, odprowadzające zbierającą się wodę.

Uszkodzenie naturalnego wiązania, jakim jest zdrowe drewno, prowadzi zawsze do wyłamania konar, a więc do straty znacznej części drzewa. Powstające wielkie rany szpecą drzewo, doprowadzenie ich do całkowitego zagojenia jest bardzo trudne, a nawet pielęgnowanie, uniemożliwiające infekcję drewna – nie jest łatwe. Leczenie polega na wyrównaniu dłutem całej płaszczyzny odłamu, łącznie z brzegiem, nadanie jej kształtu wydłużonego w kierunku pionowym i zabezpieczeniu omawianymi już środkami.

W wypadku dużego wewnętrznego rozkładu drewna pnia, odłamanie dużego konara, a często znacznej części korony jest równoznaczne ze zniszczeniem całego drzewa. Podejmowanie zabiegów pielęgnacyjnych w większości takich wypadków nie znajduje uzasadnienia. Drzewa takie są niejednokrotnie zagrożeniem dla ludzi i należy je usunąć.

Uszkodzeń powstających z powodu zbyt małego kąta rozwidleń można uniknąć przez odpowiednie kształtowanie korony, a przede wszystkim przez utrzymywanie większych kątów rozgałęzień. Niedopuszczenie do rozłamania rozwidleń, zarówno zdrowych, jak i tych z uszkodzonym drewnem, możliwe jest przez zakładanie specjalnych wiązań.

Wiązania zabezpieczające przed rozłamaniem.

Wiązania takie polegają na połączeniu z sobą dwóch lub więcej konarów w celu wzajemnego przytrzymywania się, zapobiegającego pęknięciu lub wyłamaniu w miejscu rozwidlenia. Wiązania te mogą również bardzo skutecznie zapobiegać złamaniom gałęzi i konarów powyżej miejsca rozgałęzienia (rozwidlenia). Zakładanie wiązań ma na celu nie tylko zabezpieczenie drzewa przed uszkodzeniem, ale bardzo często konieczne jest ze względów bezpieczeństwa. Zabezpieczanie takie ma ogromne znaczenie przy drogach dla ruchu samochodowego, obok przewodów elektrycznych, telekomunikacyjnych i innych urządzeń, dla których drzewa mogą stanowić zagrożenie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *