Kategorie
Drzewa

Palmeta skośna (włoska)

Palmeta skośna (włoska).

Palmety należą do koron szpalerowych mających przewodnik i kilka silnych konarów osadzonych na nim w jednej pionowej płaszczyźnie. Istnieje kilka form palmet, które różnią się rozłożeniem konarów na przewodniku i wielkością kąta jaki tworzą z przewodnikiem. Palmety z konarami osadzonymi w regularnych odstępach zwane są regularnymi, a z konarami leżącymi w dowolnych odstępach — nieregularnymi. W zależności od kąta osadzenia konarów rozróżnia się palmety skośne i poziome. Najbardziej rozpowszechnione są palmety skośne z konarami osadzonymi w regularnych odstępach, zwane włoskimi (rys.).

Rys. Jabłoń w formie palmety włoskiej.

Formę tę nadaje się we Włoszech przede wszystkim jabłoniom szczepionym na silnie rosnących siewkach. Jest ona również bardzo popularna w Bułgarii, Rumunii i Jugosławii, gdzie w formie palmet włoskich prowadzi się jabłonie szczepione na podkładkach półkarłowych, a w sprzyjających warunkach także na podkładkach karłowych. Drzewa prowadzone są przy rusztowaniach składających się z żelbetowych słupków i rozpiętych na nich drutów.

W słonecznym klimacie Europy Południowej palmety wykazują wiele zalet. Jabłonie silnie rosnące prowadzone w tej formie tworzą rodzaj ścian owocowych, które mają 4—5 m wysokości i 1—2 m miąższości. Taka forma umożliwia łatwy dostęp do drzew przy użyciu ruchomych platform poruszających się w międzyrzędziach.

Sumaryczna powierzchnia owoconośna ścian jest bardzo duża, co zapewnia wysokie plony jabłek z hektara.

W Europie Środkowej i Zachodniej, gdzie nasłonecznienie jest o połowę mniejsze palmety ustępują w swojej wartości znacznie niższym koronom szpalerowym swobodnym i wrzecionowym.

Formowanie palmet przebiega następująco: jednoroczne okulanty posadzone w odległości 4 m, rząd od rzędu i 3—5 m w rzędzie na wiosnę przycina się na wysokości 60—70 cm od ziemi i usuwa wszystkie pędy boczne. W połowie lata wybiera się na każdym drzewie po 3—4 pędy. Jeden najwyżej położony przeznacza się na przewodnik, a dwa lub trzy pozostałe na konary. Wszystkie inne pędy uszczykuje się lub przygina do dołu.

Na wiosnę w drugim roku po posadzeniu drzew przywiązuje się przewodnik pionowo do drutów lub do tyczki i dwa silne pędy prowadząc je ukośnie pod kątem 30-40° w stosunku do poziomu. Z pędów tych powstanie pierwsza para konarów (rys.).

Rys. Formowanie palmety włoskiej: pierwsza para konarów przygięta i przywiązana do tyczek; w górnej partii korony pozostawione są pędy na drugą parę konarów.

Wszystkie inne silne pędy wycina się na gładko przy przewodniku lub przygina do dołu. Z pędów przygiętych do dołu powstaną gałązki owoconośne.

W trzecim lub czwartym roku po posadzeniu wybiera się na przewodniku kolejną parę pędów z przeznaczeniem na konary. W zależności od siły wzrostu drzew pozostawia się odległości od 70 do 130 cm między kolejnymi parami konarów. Im silniejszy wzrost drzew tym wymagane są większe odległości. Formowanie drugiej, a następnie trzeciej pary konarów przebiega w taki sam sposób jak formowanie pierwszej pary. Formowanie drzew z trzema piętrami konarów trwa pięć lat. Uformowane drzewa mają około 4 m wysokości. W celu otrzymania drzew wyższych, 4-metrowych formuje się 4 piętra konarów.

Uformowane palmety prześwietla się co roku lub też stosuje się inne metody cięcia.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *