Kategorie
Drzewa

Formowanie i cięcie brzoskwini

Młode brzoskwinie rosną bardzo intensywnie i w ciągu dwóch lub trzech lat tworzą obszerną koronę. W tym czasie mają one dużo młodych pędów, na których tworzą się pąki kwiatowe w dużej obfitości. Po kilku latach wzrost drzew słabnie i wówczas konieczne jest specjalne cięcie zapewniające przyrost młodych pędów.

Przystępując do cięcia drzew starszych należy usunąć najpierw wszystkie gałązki martwe lub chore, następnie gałązki krzyżujące się lub wrastające do środka korony. Oprócz tego wycinamy pędy jednoroczne — długie, cienkie i wiotkie, na których pąki kwiatowe są mało wartościowe. Po cięciu powinno zostać na drzewie jak najwięcej silnych pędów owoconośnych, to znaczy jednocześnie pędów jednorocznych długich i grubych (rys.).

Rys. Cięcie brzoskwini owocującej polega na corocznym usuwaniu gałązek 2—3 letnich i słabych pędów jednorocznych; na konarze pozostają silne pędy jednoroczne.

Pędy te mają pąki osadzone po trzy, przy czym w środku znajduje się pąk liściowy, a po bokach pąki kwiatowe. Te silne pędy roczne skracamy nad 8—10 trójką pąków (rys.).

Rys. Konar brzoskwini po cięciu; widać pozostawione pędy jednoroczne, z których każdy przycięty jest na 10 pąków.

Tak przycięte pędy owocują i rozgałęziają się dając nowe przyrosty na całej swej długości. W następnym roku na wiosnę gałązki, które owocowały, należy skrócić mocno u nasady pozostawiając tylko po jednym młodym i silnym przyroście poniżej miejsca cięcia. Przyrost ten znowu skracamy ponad 8—10 trójką pąków (rys.).

Rys. Schemat cięcia odmładzającego brzoskwini: a — słabe pędy cięte są krótko przy konarze na 1—2 oczka, silne pędy cięte są na 8—10 oczek, b — w roku następnym wycinany jest pęd, który uprzednio owocował, natomiast pędy jednoroczne traktowane są jak na rysunku a.

Opisany sposób cięcia stosujemy co roku, dzięki czemu na konarach mamy stale młode pędy zdolne do owocowania. Co kilka lat, jeśli korona zbytnio się rozrasta, można skrócić mocno wierzchołki konarów. Drzewa stare, zaniedbane można odmłodzić skracając im silnie konary. W tym celu odcinamy piłką co najmniej 1/4 każdego konara i usuwamy starsze gałązki pozostawiając pędy jednoroczne.

W sadach brzoskwiniowych często następuje zamieranie całych konarów z powodu przemarznięcia lub porażenia kory i drewna przez raka bakteryjnego lub srebrzystość liści. Zwykle u nasady chorego konaru wybijają nowe przyrosty. W takim przypadku zamierający konar trzeba wyciąć, a na jego miejscu pozostawić młody przyrost (rys.).

Rys. Koronę brzoskwini można łatwo odtworzyć z pędu wyrastającego z szyjki korzeniowej.

Dzięki szybkiemu wzrostowi brzoskwiń nowy konar powstaje w ciągu 2—3 lat.

Brzoskwinie dobrze się udają jeśli sadzone są przy ścianie domu lub altanki. Najlepsze do tego celu są ściany południowe lub wschodnie, osłonięte od wiatru i dobrze nasłonecznione. Ściany stwarzają dla brzoskwiń ciepły korzystny mikroklimat, dzięki czemu owocują one lepiej niż na otwartej przestrzeni. Na okres zimy lub w czasie wiosennych przymrozków można takie brzoskwinie okryć matami słomianymi. Gałęzie drzew rozpina się w formie wachlarza na ścianie i przywiązuje do poziomych drutów lub listewek.

Drzewa posadzone przy ścianie należy przyciąć na wysokości 60 cm od ziemi, a pędy boczne skrócić nad 5—7 oczkiem, pozostawiając głównie pędy rosnące w płaszczyźnie ściany. W drugim roku można skrócić pędy o 1/3 aby się rozkrzewiły. Wybijające w ciągu lata przyrosty rozpinamy wachlarzowato przywiązując je do drutów lub listewek (rys.).

Rys. Brzoskwinia rozpięta na ścianie.

W latach następnych pędy przerzedzamy wycinając stare, pozostawiając młode, jednoroczne.

W celu przyspieszenia dojrzewania owoców warto wykonywać cięcie letnie. Pod koniec lipca lub w sierpniu wycinamy te silne pędy, które zasłaniają owoce. Owoce nasłonecznione szybciej dojrzewają.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *